✍ #حمید_رستمی
در حالی که چیزی حدود ۵ ماه تا برگزاری انتخابات مجلس شورای اسلامی زمان باقی ست و دولت دوم وارد سومین سال خویش می شود نکته یی که بیش از پیش در سپهر ی ایران و استان به چشم می آید تحرکات ی - انتخاباتی اشخاص و گروههای مخالف دولت است که در اتفاقی کم سابقه، تمام اختلافات پیشین را به کناری نهاده و برای موفقیت در انتخابات آتی هم قسم شده اند و با تقسیم کار و مشخص شدن حوزه های مربوطه، دست به کار شده و با استفاده حداکثری از فضای رسانهای ایجاد شده به میدان امده و در قالبهای مختلف از مقاله و یادداشت گرفته تا مصاحبه ، سعی در به چالش کشیدن کارنامه دولت و مجلس دارند و در این راه از هر بهانهای بهره جسته و گاه موارد کاملا نامربوط را بهم ربط داده و بخشی از دولت محلی را می کوبند.
مصاحبه ی #فیروز_ از چهره های شاخص اصولگرایی و معاون ی - امنیتی استان در دوره ریاست جمهوری دقیقا در همین راستاست. وی که یکی از ستونهای اصلی دولت نژاد در استان بود -و البته با ستون های دیگر در تعارضی آشکار قرار داشت- صحبتهای #اکبر_بهنام_جو استاندار اردبیل در مورد وم مسئولیت پذیری برای رفع معضل بیکاری را بهانه قرار داده و حسابی به ایشان توپیده و وقتی تنور مربوطه را حسابی داغ کرد خمیر مورد نظر را چسبانده و بیکار شدن - البته طبق ادعای خودشان - یک نفر را اسباب حمله کوبنده به استاندار قرار میدهد. در حالی که در ظاهر و باطن ، ارتباط منطقی چندانی بین فرض ها و حکم هایش موجود نیست و این که یک استاندار ، مسئولین را برای رفع معضل بیکاری به میدان فرا خوانده در جای خود حاوی ارزش است و قابل ستایش. چرا که در همین استان بوده اند استاندار و معاونینی که دلمشغولی های بسیار مهم تری داشتند و به قول رییس دولتشان مگر آمده بودند جاده بسازند و اشتغال ایجاد کنند! اگر بود که می کردند و بیخودی خودشان را با وظایف مهم و پردردسری چون اداره جهان درگیر نمی کردند. در حالی که دولتشان از موهبت درآمد نفتی ۸۰۰ میلیارد دلاری برخوردار بود تلاش چندانی برای رفع این معضل به عمل نیاوردند و اندک زمانی را هم که بعد از اداره جهان برایشان باقی می ماند صرف بیشتر کردن اختلافات درونی خویش می نمودند تا کسی خیال نکند مشغول استراحت اند و بعد از مدتی هم به بهانه ترفیع ، بخت خویش در استان و شهر دیگری جستند . در حالی که یک دهم آن درآمد نجومی نفتی، توانایی ایجاد میلیونها شغل را داشت تا برای همیشه معضل بیکاری ریشه کن و به تاریخ سپرده شود. ولی خب شد آنچه نباید می شد و تمام آن پولها به تاراج رفت و مابقی اندک اش را هم دوستان بردند به کانادا و سایر بلاد کفر و برای مردم درمانده نهایتا یک گونی سیب زمینی ماند و دو عدد روغن مایع که حتی قادر به سرخ کردن آن سیب زمینی ها نبود.
ایشان در ادامه برای نواختن استاندار مواد خام کم میآورند و بهنام جو را مقصر فروش کشت و صنعت مغان قلمداد کرده و او را به خاطر اخراج یک نفر در کشت و صنعت مغان مورد مواخذه قرار میدهند. در حالی که فروش یا عدم فروش مجموعه به آن عظمت در ید اختیارات نه استاندار که هیچ مقام استانی نبوده و طبق تهای کلان خصوصی سازی ، اگر تخلفی هم صورت گرفته باشد یقیناً جناب ایشان بهتر از همه ، ارگانهای رسیدگیکننده را میتوانند مشخص کنند و شخص استاندار و حتی بالاتر از ایشان توانایی تاثیر گذاری مثبت یا منفی در این ارتباط را ندارد.
جالب تر اینکه در همان هشت سال مهرورزی که ذکرش رفت و آن مجموعه عظیم زیر نظر مستقیم دولت بود، به محض مشخص شدن استانداری #علی_نیکزاد ، وی با شتاب هر چه تمام تر به برکناری مدیر عامل اصلاح طلب ان مجموعه- که توانسته بود شرکت را به سوددهی برساند- اقدام کرد. محمدی به خاطر اتمام یک پروژه که اشتغاایی چند صد نفر را به دنبال داشت، مهلتی شش ماهه خواست با این شرط که تک تک آن افراد را با معرفی استانداری جذب کند ولی نیکزاد در حالیکه اتاق را ترک می کرد دو تا انگشت خویش را نشان داده و تاکید کرده بود: " اصلاً تو بگو دو ساعت. ۲ ساعت هم مهلت نمیدهم!"
و از همانجا حکم برکناری اش را صادر کرد و البته قضیه به همین جا ختم نشد و دهها نفر از کارکنان شرکت -که به زعم دوستان مهرورز- از نزدیکان مدیرعامل وقت بودند- و برخی هم اصلاً ارتباطی به ایشان نداشتند یک شبه از کار برکنار شدند و ماه ها، به دنبال نخود سیاه، مسیر فرمانداری - استانداری و بالعکس را طی کردند و طرفی نبستند . در حیرتم حضرت ایشان چرا آن روز به استاندار وقت نامه ننوشت و افشاگری نکرد و تظلم خواهی ننمودند؟ یا حتی به معاون ی- امنیتی وقت که خودشان باشند؟ فریاد هایی که دور و ورش بود را نشنید تا امروز بلندگوی تظلم خواهی شدنش به شوخی تلخ تاریخ شبیه باشد!
بازخوانی چند خاطره از یک مدرسه دهه شصتی: مدرسه یی که می رفتیم!
استاندار ,هم ,یک ,، ,دولت ,استان ,حالی که ,در حالی ,را به ,داده و ,که در ,معاون ی امنیتی
درباره این سایت